• ۱ بازدید
  • تقویم روزنامه فرهیختگان ۱۰:۰۰ - ۱۳۹۶/۱۲/۱۵
  • نظرات روزنامه فرهیختگان۰
  • 0
  • 0
یادداشت/ علی بیتاژیان کارشناس محیط‌زیست

سقوط 180 هواپیما در سال!

چرا نمی‌خواهیم توجه کنیم که آلودگی هوا کشنده است؟ حتما باید مثل فاجعه 65 سال قبل لندن در یکی دو روز چهارهزار نفر با هم بمیرند (که بعدا طی تحقیقات بعدی معلوم شد در اثر این فاجعه مجموعا 12هزار نفر مرده‌اند) تا جلب توجه کند؟

به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، نمی‌دانم آیا تنها ما ایرانیان اینچنین هستیم که فقط وقتی حادثه یا مصیبتی بزرگ ناگهان بر ما وارد می‌شود، دچار ترس و دلهره می‌شویم و درباره‌اش صحبت می‌کنیم و راهکار می‌دهیم یا همه ملل دیگر همچون ما هستند؟

چندی پیش که یک هواپیما بر فراز دنا سقوط کرد و ده‌ها نفر از مردم بی‌گناه جان خودشان را از دست دادند، ببینید که چقدر در این‌باره مطلب نوشته شد و مردم خطاب به مسئولان واکنش نشان دادند. در جراید و فضاهای مجازی نوشتند و از مسئولان خواستند که برای ناوگان کهنه و قدیمی هواپیمای کشور فکری کنند و جان مردم را به بازی نگیرند. چرا؟ چون جان عزیز است و دل آدمی می‌سوزد که ببیند عده‌ای بدون کمترین حقی عقوبت می‌شوند و باید جزای بی‌دقتی دیگران را پس دهند و گناه نکرده خود را تاوان دهند. وقتی یکی از اتوبوس‌ها هم تصادف می‌کند و 10، 20 نفر کشته می‌شوند، جامعه واکنش نشان می‌دهد. وقتی سیل می‌آید یا زلزله باز هم همین است و مردم بی‌تفاوت نمی‌مانند.

اما چرا ما مردم به این توجه نمی‌کنیم که در ایران، فقط در هر دو روز، به اندازه این هواپیما ما تلفات مرگ‌ومیر ناشی از آلودگی هوا را داریم؟ یعنی اگر همین هواپیما را ملاک قرار دهیم انگار که سالی 180 هواپیما دارد، سقوط می‌کند (تازه اگر آماری که از مرگ 12هزار نفر در سال اعلام می‌شود را قبول کنیم که اعداد بسیار بیشتری هم منتشر شده‌اند) آیا نباید فکری به حال این ضایعه اسفبار کرد؟ آیا وقت آن نرسیده که مردم و مسئولان به این موضوع مهم هم حساس شوند؟ مرگ‌هایی که می‌توانستند نباشند، آدم‌هایی که به راحتی می‌توانستند زندگی کنند، بالای سر خانواده خود باشند، در محل کارشان مفید به فایده باشند، برای جامعه خودشان کاری انجام دهند؛ این افراد را به راحتی می‌گذاریم بمیرند چراکه نمی‌خواهیم توجه کنیم که آلودگی هوا کشنده است؟ حتما باید مثل فاجعه 65 سال قبل لندن در یکی دو روز چهارهزار نفر با هم بمیرند (که بعدا طی تحقیقات بعدی معلوم شد در اثر این فاجعه مجموعا 12هزار نفر مرده‌اند) تا جلب توجه کند؟

برای کسانی که نمی‌دانند بگویم که در آذرماه سال 31 شمسی، در لندن موج هوای سردی، آلودگی موجود هوای شهری را در اثر پدیده وارونگی به اندازه‌ای افزایش داد که مه دود غلیظی همه‌جا را فرا گرفت و علاوه‌بر مرگ آن تعداد، بیش از 100هزار نفر هم به‌شدت بیمار شدند. آن موقع هم پیشاپیش هشدارها توسط دانشمندان داده شده بود اما وقتی توجه کردند که کار از کار گذشته بود. روزنامه «دیلی‌تلگراف» نوشته بود مسئولان انگلیسی فقط وقتی به وخامت اوضاع پی بردند که اطلاع یافتند تابوت‌های شهر تمام شده و باید از جاهای دیگر تابوت وارد کنند.

متاسفانه گویا ما هم منتظریم؛ فقط وقتی چنین مرگ‌هایی در کنار هم می‌بینیم، متوجه وخامت اوضاع می‌شویم و تا وقتی که افراد در گوشه و کنار جان می‌دهند، چندان به چشم نمی‌آید و توجهی برنمی‌انگیزد. آیا ما نباید از تجاربی که وجود دارد، عبرت بگیریم؟ همه‌چیز را باید خودمان بیازماییم؟ محیط‌زیست ما بسیار آلوده است و هوای ما بسیار خطرناک‌تر و بسیار آلوده‌تر از هر ماده مسمومی که فکرش را می‌کنیم که از نفس کشیدن گریزی نیست و هر کسی (تاکید می‌کنم هر کسی از پیر و جوان، غنی و فقیر، راعی و رعیت) باید این هوا را به درون بکشد.

تا دیر نشده فکری کنیم و بخواهیم که هوای تمیزتری را نفس بکشیم.

نظرات کاربران
تعداد نظرات کاربران : ۰
capcha

خبرهای روزنامه فرهیختگانآخرین اخبار

خبرهای روزنامه فرهیختگانمرتبط ها